Category: # Ратуша

Дарагія сябры, як заўжды па чацвяргах з вамі праект “Музейныя таямніцы…. або з гісторыі аднаго прадмета”! У 2015 годзе музей гісторыі Магілёва набыў у Кавалёва Андрэя Іванавіча першую карціну ў музейную калекцыю вядомага савецкага жывапісца Абрама Манасзона, якая называецца “Дрэвы ля ракі”. Абрам Ісакавіч Манасзон нарадзіўся ў 1914 годзе ў Магілёве. Быў пятым дзіцем у сям’і рамесніка-слесара Іцхака Манасзона. Асновы мастацкай адукацыі атрымаў пад кіраўніцтвам старэйшага брата, які вучыўся ў Віцебску, дзе ў тыя гады выкладаў Юдэль Пэн, Казімір Малевіч і Марк Шагал, і вядомага жывапісца Натана Воранава, дарэчы, таксама…

Дарагія сябры!!! Музей гісторыі Магілёва віншуе ўсіх са Старым Новым годам і жадае выканання ўсіх жаданняў. Як заўсёды, па чацвяргах, праект “Музейныя таямніцы … або з гісторыі аднаго прадмета”. У фонды музея ў 2016 годзе былі перададзеныя нумары часопіса “Ніва”. Ён пачаў выдавацца ў Санкт – Пецярбургу ў 1870 годзе пад кіраўніцтвам рэдактара А. Ф. Маркса і праіснаваў да 1918 года. На працягу ўсяго перыяду дзейнасці пазіцыянаваўся як ілюстраваны часопіс, які меў падзагаловак: “Часопіс літаратуры, палітыкі і сучаснага жыцця”. Матэрыялы былі разлічаны на розныя сацыяльныя групы чытачоў. Вялікая ўвага на…

Музей гісторыі Магілёва віншуе з Раством Хрыстовым усіх праваслаўных вернікаў і працягвае апавядаць чытачам пра музейныя таямніцы. У фондах музея захоўваецца абраз Раство Хрыстова, які быў перададзены ў 1993 годзе фондам Адраджэння культурнай спадчыны Магілёва (быў такі!) разам з калекцыяй іншых беларускіх абразоў, што паклала пачатак калекцыі жывапісу нашага музея. Гэтую калекцыю ў свой час сабраў на Магілёўшчыне і выратаваў ад знішчэння настаяцель Хоцімскага Свята-Троіцкага сабора архімандрыт Кірыл (Аляксей Бадзіч). За што яму нізкі паклон. Абраз напісаны ў сярэдзіне ХІХ стагоддзя, верагодна, гэта спіс з даўнейшага ўніацкага абраза і мае…

Музейныя таямніцы або з гісторыі аднаго прадмета Гісторыя дзевятая: “Магіслаў: вяртанне з нябыту” Уявіце сабе – 1708 год. Ідзе Паўночная вайна. Цяжкі пошчак падкаваных капытаў коней па брукаванцы Магілёва. Воклічы, крыкі. Горад гарыць. Маці, прыціскаючы да сябе дзіцяці, бяжыць па Падміколлю. Жанчына бяжыць да Дняпра. Бяжыць да чоўна. Бяжыць, каб уратаваць сябе і сына і пераплысці на левы бераг, на Лупалава. У руцэ хлопчыка гліняная лялька – салдацік у капялюшы-трохвуголцы. Ён з набора, які зрабіў для яго магілёўскі ганчар. Цацка выслізвае з рук. Знайсці, падабраць яе няма часу і  магчымасці.…

“Музейныя таямніцы… або з гісторыі аднаго прадмета”: рэтра-ялінка. Добры дзень, паважаныя госці нашага сайта. Перадсвяточны калядны настрой пануе ў свеце. Паўсюль зіхацяць аздобленныя ялінкі. Але эксклюзіўную рэтра-ялінку ў нашым горадзе можна пабачыць толькі ў музеі гісторыі Магілёва. Шкляныя ёлачныя ўпрыгажэнні і так званы “дрэздэнскі картанаж” былі даступныя далёка не ўсім, таму часта яны былі самаробнымі. На нашай ялінцы можна пабачыць самаробныя цацкі 1940 г., што былі зроблены магілёўскімі дзяўчынкамі і цудам захаваліся ў вайну. А таксама дэманструюцца фабрычныя упрыгажэнні з каніцелі і ваты, характэрныя для 1940-1960-х гадоў ХХ стагоддзя. Дапаўняюць…

Дарагія сябры! Мы працягваем інфармацыйны праект ” музейныя таямніцы…. або з гісторыі аднаго прадмета”. І сёння пазнаёмім вас з яшчэ адным унікальным музейным прадметам. У калекцыі музея “з гісторыі тэхнікі” захоўваецца рэч, якая была марай многіх савецкіх грамадзян – радыёпрымач “Новь”. Яго перадала ў дар музею ў 2010 годзе жыхарка Магілёва Галаўкова Дзіна Алегаўна. Такія прыёмнiкi выпускаліся Варонежскім радыёзаводам з 1956 года. Яны прызначаліся для жыхароў сельскай мясцовасці, дзе ў тыя гады яшчэ адсутнічала электрычнасць. Гэта чатырохлампавы прыёмнік стацыянарнага тыпу, зроблены па супергетэрадыннай схеме для працы ў даўгахвалевым і сярэдняхвалевым…

Добры дзень, паважаныя сябры! Мы спадзяёмся, што традыцыйна кожны чацвер вы з нецярпеннем адкрываеце наш сайт і прадстаўляем вашай увазе працяг інфармацыйнага праекта “Музейныя таямніцы… або з гісторыі аднаго прадмета”. У фондах музея захоўваецца цікавы элемент хатняга інтэр’еру – статуэтка аленя, які бяжыць. Выраблена яна з бронзы ў канцы XIX – пачатку XX стагоддзя, мае вышыню 10 см. Рэч пашкоджана: фрагменты двух ног часткова страчаны, а драўляная падстаўка абгарэлая. Гэта быў бы і не вельмі каштоўны музейны прадмет, калі б не ягоная гісторыя. Статуэтка захоўвалася ў адной з хат вёскі…